vrijdag 21 oktober 2011

Deel 19 / Poconé - Chapada dos Guimarães - Barra do Garças - Goiás - Pirenópolis - Brasília.



Aan de lucht te zien in het kleurrijke stadje Poconé is het niets te vroeg dat we de zanderige wegen van de Pantanal verlaten hebben … Er hangt duidelijk regen in de lucht!



Gelukkig voor ons was de regenbui voorbij toen we het plateau van de “Chapada dos Guimarães inreden en konden we genieten van de mooie rode rotswanden die zo’n 500 miljoen jaar oud zijn en daarmee tot de oudste rotsformaties ter wereld behoren.




In dit landschap kan men niets anders dan watervallen verwachten. De hoogste in de Chapada is de “Véu de Noiva” (bruidsluier) die zich over een steile rotshelling 60 meter naar beneden stort in een door bos omgeven bassin.



Om het Nationaal park Chapada dos Guimarães echt te verkennen moet men een gids boeken. Dit deden we in het dorpje Chapada bij een plaatselijk toeristenbureau. We hadden samen met Marcio, een Braziliaan die vlot Engels sprak, een toer geboekt voor de volgende dag naar de Vallei van de Rio Claro. De volgende morgen waren we om 08.00 uur op onze afspraak. Wat bleek nu, men had geen 4X4 én gids gevonden voor deze dag! Over organisatie gesproken … Toch was dit geen verloren dag want Marcio gaf ons vele gouden tips om onze verder reis in de buurt van Rio en de Atlantische kust nog mooier te maken. Wat bleek ook die dag? Er hing zoveel mist dat men zelfs het oudste kerkje van de Mato Grosso niet meer kon zien. Al bij al een gelukje dat deze toer niet is doorgegaan want veel hadden we toch niet kunnen zien.
http://en.wikipedia.org/wiki/Chapada_dos_Guimar%C3%A3es_National_Park 



Bij het verlaten van het plateau van de Chapada kwamen we eerst nog voorbij het geodetische centrum van Zuid-Amerika waar we een fantastisch uitzicht hadden op … de mist!


De weg nummer BR-070 volgend, richting Brasilia, was een mooie route. Golvend landschap met mooie rotsformaties en wat dacht je? Ook de watervallen ontbraken niet. Op Zondag halen de plaatselijke jeugd hier acrobaten toeren uit … Op de duizend kilometer dat we de BR-070 volgen zijn er weinig campings. Dus betekent dit een alternatief zoeken! Deze vonden we bij politie, brandweer en benzinestations.




Onderweg zagen we regelmatig overblijfselen van de vroegere goudkoorts. Kleine nederzettingen zijn uitgegroeid tot kleine steden. Zou er in dit bruine water nog goud zitten?


Zoals de meeste koloniale steden in het binnenland van Brazilië werd ook Goiás rijk van het goud. Goiás heeft zijn koloniale karakter goed weten te bewaren. Een bezoek is dan ook een attractie voor het oog!




Bij het binnenrijden van het volgende koloniale stadje, Pirenópolis heten de plaatselijke vrouwen ons welkom. Zouden ze allen met een VW rijden? In ieder geval hebben ze een leuke garagist!




Ook hier vonden we de huizen en straten overweldigend attractief!


Verder op weg langs de BR-070 werden we weer verwend met mooie uitzichten. En als dit nog niet genoeg was bleek hier ook nog een camping (met zwembad) te zijn. Op het reusachtige domein van de camping kon men 5 watervallen bezoeken. Een ganse dag flink gewandeld. Dat deed nog eens goed na zolang in de auto gezeten te hebben.






Je zou het bijna niet denken, 100 km verwijderd van de hoofdstad en nog steeds midden in de natuur.


Hier zijn ze dan, de presidentiële wachters van Brasilia. Woont in dit bogenpaleis niet Dima Rousseff, de eerste vrouwelijke president van Brazilië?



Juscelino Kubitschek (JK), de bezieler van de stad en vroegere president houdt van op zijn betonnen sokkel de stad en het parlement in het oog. JK en zijn team van ontwerpers onder leiding van Oscar Niemeyer zagen Brasilia niet alleen als een stad, maar ook als een monument voor het nationale motto, “Orde en vooruitgang”. Het idee was dat moderne steden functioneel verdeeld moesten zijn, met aparte gebieden voor wonen (hoogbouw flats), recreatie en bestuur. Onderbroken door groene gordels en wegen. Door deze stad in 1960 te bouwen heeft men voldaan aan de profetie van Don Bosco in 1883, dat er tussen de 15e en de 20 ste breedtegraad een nieuwe beschaving zou oprijzen. Als dank voor deze profetie werd de prachtige blauwe glaskerk voor hem gebouwd. Een streling voor het oog!



Van af de televisietoren (218 m) heeft men een goed overzicht op de stad. Hier kan men de drukte in alle rust over schouwen, want koning auto is hier meester! Wat gaat dit worden in 2014 tijdens de wereldbeker voetbal?



Wat had architect Niemeyer toch wonderlijke ideeën. Nee, dit is geen UFO, maar het Nationaal museum. Aan de overkant lijkt het wel een Maya tempel, maar dat is het Nationaal theater. De regering mag ook niet klagen. Hun gebouw is ook met zorg ontworpen. De twee schotels op het dak, symbool van kamer en senaat.







Het leger dat in die tijd een belangrijke rol speelde heeft van Niemeyer een volledig aparte sector gekregen. Het ontwerp is echte klasse, het stelt hun wapenschild voor.


Ons tweedaags bezoek aan dit architectonisch wonder willen we afsluiten met het kroonjuweel, de kathedraal Metropolitana. Van Niemeyer’s doornenkroon kathedraal met gebogen zuilen en een fijn stelsel van glazen ramen kunnen vele architecten nog iets leren … Met dit prachtige speelse meesterstuk zeggen we jullie tot ziens na Rio de Janeiro!
http://nl.wikipedia.org/wiki/Brasilia



1 reacties:

  1. En hebben jullie nu goud gevonden?

    Mooie foto's, wel allemaal heel modern hé
    Zou ik niet verwachten van dit in Brazilie te vinden

    Groetjes

    BeantwoordenVerwijderen